பத்தா – திரைப்பட விமர்சனம் | விஜய் சேதுபதி, லிஜோமோல் ஜோஸ்

பத்தா – திரைப்பட விமர்சனம் (Baththa Movie Tamil Review)

படக்குழு:

நடிகர்கள்: விஜய் சேதுபதி, சாய் (சிறுவன்), லிஜோமோல் ஜோஸ், சாந்தி பாலசந்திரன், விஷ்ணு கோவிந்தன்.

இசை: சாய் அப்யங்கர்

ஒளிப்பதிவு: செல்வா

எடிட்டிங்: கலைவாணன்

தயாரிப்பு: Cine1 Studios, A for Apple Studios, Star Studio18

இயக்கம்: பாலாஜி தரணிதரன்.

கதைச் சுருக்கம்:

1980-களின் பிற்பகுதியில் வடசென்னையில் கதை நடக்கிறது. ஊரில் அனைவரையும் அடித்து மிரட்டி வாழும் மிகப்பெரிய ரவுடியாக இருக்கிறார் விஜய் சேதுபதி. அவரைப் பார்த்தாலே சிறுவர்கள் முதல் பெரியவர்கள் வரை அனைவரும் பயந்து ஓடும் அளவுக்கு அவரது கதாபாத்திரம் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இப்படிப்பட்ட சூழலில், விஜய் சேதுபதியைக் கண்டாலே பயப்படும் ஒரு சிறுவனின் வாழ்க்கையும் அவருடைய வாழ்க்கையும் ஒரு புள்ளியில் சந்திக்கின்றன. அதற்குப் பிறகு இவர்கள் இருவருக்கும் இடையே என்ன நடக்கிறது என்பதுதான் படத்தின் கதை.

FC விமர்சனம்:

பாலாஜி தரணிதரன் எழுதி இயக்கியிருக்கும் பத்தா, வலுவான எழுத்தையும் அட்டகாசமான மேக்கிங்கையும் கொண்ட படமாக அமைந்திருக்கிறது. அவருடைய முந்தைய படங்களைப் போலவே நகைச்சுவையைச் சரியான இடங்களில் பயன்படுத்தியிருக்கிறார். குறிப்பாக, டார்க் காமெடியையும் எமோஷனையும் கலந்து கொடுத்திருக்கும் விதம் சிறப்பு. ஒரு சிறுவனிடம், “எதற்காக அந்த ஸ்கூலுக்குப் போனேன்?” என்று வெவ்வேறு கதாபாத்திரங்கள் மாறி மாறிக் கேட்கும் காட்சிகள் அனைத்தும் நன்றாக வேலை செய்திருக்கின்றன. அதேபோல், படத்தின் இன்ட்ரோ பிளாக்கும் கிளைமாக்ஸ் காட்சியும் அட்டகாசம். இந்த இரண்டு பகுதிகளும் படத்தை வேறொரு நிலைக்கு எடுத்துச் செல்கின்றன. மேலும், விஜய் சேதுபதி எதற்காகப் பாத்ரூமுக்குச் சென்றார் என்பதற்குப் படத்தின் இறுதியில் கொடுக்கப்படும் காரணம் யாரும் எதிர்பார்க்காத ஒரு சுவாரஸ்யமான விஷயம்.

விஜய் சேதுபதியைப் பொறுத்தவரை, இது ஒரு சிறப்பான கம்பேக் பெர்ஃபார்மன்ஸ் என்றே சொல்லலாம். மாஸ் ஹீரோவாகவும் அதிரடி ஆக்ஷன் நாயகனாகவும் மட்டுமே தன்னை வெளிப்படுத்தாமல், கதையின் நாயகனாக மீண்டும் அசத்தியிருக்கிறார். மகாராஜா படத்திற்குப் பிறகு அவரிடமிருந்து எதிர்பார்க்கும் அந்தத் தரமான நடிப்பை இந்தப் படத்திலும் கொடுத்திருக்கிறார். விஜய் சேதுபதிக்கும் சிறுவன் சாய்க்கும் இடையிலான கெமிஸ்ட்ரிதான் படத்தின் மிகப்பெரிய பலம். மாடியில் அமர்ந்து பேசும் காட்சியாகட்டும், இருவரும் பைக்கில் சென்று தனியாக அமர்ந்து பேசும் காட்சியாகட்டும், அவர்களுக்குள் உருவாகும் உறவையும் புரிதலையும் அழகாகக் காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறார்கள்.

குறிப்பாக, விஜய் சேதுபதியிடம் சிறுவன் சில விஷயங்களை ஒப்புக்கொள்ளும் உணர்ச்சிப்பூர்வமான காட்சி மிகவும் சிறப்பு. அந்தச் சிறுவனின் இயல்பான நடிப்பும் கண்கலங்க வைக்கும் உணர்ச்சி வெளிப்பாடும் அற்புதம். எந்த விருது கொடுத்தாலும் தகுதியான அளவுக்கு சிறப்பான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். லிஜோமோல் ஜோஸ், சாந்தி பாலசந்திரன், விஷ்ணு கோவிந்தன் உள்ளிட்ட மற்ற நடிகர்களும் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்களைச் சிறப்பாகச் செய்திருக்கிறார்கள்.

1980-களின் பிற்பகுதியை மையமாகக் கொண்ட கதைக்களம் என்பதால், அந்தக் காலகட்டத்தை நம் கண்முன்னே கொண்டு வருவதில் தயாரிப்பு வடிவமைப்புக் குழு சிறப்பாகச் செயல்பட்டிருக்கிறது. வீடுகள், மார்க்கெட், பாத்ரூம் செட் என ஒவ்வொரு விஷயத்திலும் அந்தக் காலத்தின் உணர்வைக் கொண்டுவந்திருக்கிறார்கள். குறிப்பாக, தூர்தர்ஷன் தொலைக்காட்சியைப் பார்க்க ஆண்டெனாவைத் திருப்புவது, தொலைக்காட்சியில் சிக்னல் கிடைக்கிறதா என்று கீழே நின்று ஒருவர் கத்துவது, ரேடியோ மற்றும் தொலைக்காட்சியில் ஒலிக்கும் இந்திப் பாடல்கள் என 80-களின் நினைவுகளை அழகாக மீட்டெடுத்திருக்கிறார்கள். வடசென்னையின் வட்டார மொழியையும் கதைக்களத்திற்குப் பொருத்தமாகப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்கள்.

சாய் அப்யங்கரின் இசை படத்திற்கு இன்னொரு உயிர்ப்பு. குறிப்பாக, பின்னணி இசை பல காட்சிகளை அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்துச் செல்கிறது. ‘செல்லமே மகளே’ பாடலும் படத்தில் இடம்பெறும் விதமும் ரசிக்க வைக்கிறது. செல்வாவின் ஒளிப்பதிவும் கலைவாணனின் எடிட்டிங்கும் படத்திற்கு மிகப்பெரிய பலம். “ஒரு விஷயம் முடியும் போதுதான் அந்த விஷயத்துடைய அருமையே நமக்குப் புரிகிறது” என்று விஜய் சேதுபதி பேசும் வசனம் படத்தின் உணர்வுப்பூர்வமான தருணங்களில் ஒன்றாக அமைந்திருக்கிறது.

படத்தில் பெரிய குறைகளைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்க வேண்டிய அவசியமே இல்லை. மலையாளத் திரைப்படங்களில் இருப்பதைப் போன்ற இயல்பான கதை சொல்லலும், படம் முடிந்த பிறகும் மனதில் தங்கும் உணர்வுகளும் இப்படத்திலும் இருக்கின்றன. சில இடங்களில் திரைக்கதை மெதுவாக நகர்வது மட்டுமே ஒரு சிறிய குறையாகத் தெரியலாம். மேலும், 80-களின் காலகட்டத்தைச் சரியாகப் பிரதிபலிக்கப் பல விஷயங்களையும் பொருத்தமாக அமைத்திருந்தாலும், ஹீரோவின் குடும்பம் தொடர்பான சில காட்சிகளில் அந்தக் காலத்திற்குப் பொருந்தாத சில விஷயங்கள் லேசாகத் தெரிகின்றன. இருப்பினும், அவை படத்தின் ஒட்டுமொத்த அனுபவத்தைப் பெரிதாகப் பாதிக்கவில்லை. மொத்தத்தில், நகைச்சுவை, எமோஷன், சிறப்பான நடிப்பு, அழகான மேக்கிங் என அனைத்தையும் சரியான அளவில் கலந்து கொடுத்திருக்கும் ஒரு நல்ல திரைப்படம் பத்தா. இந்த ஆண்டு வெளியான சிறந்த படங்களில் ஒன்றாக இதைத் தாராளமாகச் சொல்லலாம்.

பலம்:

  • விஜய் சேதுபதியின் அட்டகாசமான நடிப்பு.
  • விஜய் சேதுபதி – சிறுவன் சாய் இடையிலான அழகான கெமிஸ்ட்ரி.
  • சிறுவனின் உணர்ச்சிப்பூர்வமான நடிப்பு.
  • டார்க் காமெடி மற்றும் எமோஷன் கலந்த திரைக்கதை.
  • அட்டகாசமான இன்ட்ரோ மற்றும் கிளைமாக்ஸ் காட்சிகள்.
  • 1980-களின் காலகட்டத்தைத் தத்ரூபமாகக் காட்சிப்படுத்திய தயாரிப்பு வடிவமைப்பு.
  • வடசென்னையின் வட்டார மொழி மற்றும் பின்னணி அமைப்பு.
  • சாய் அப்யங்கரின் பின்னணி இசை.
  • ஒளிப்பதிவு மற்றும் எடிட்டிங்.

பலவீனம்:

  • சில இடங்களில் மெதுவாக நகரும் திரைக்கதை.
  • 80-களின் காலகட்டத்துடன் முழுமையாகப் பொருந்தாத சில சிறிய காட்சிகள்.

குடும்பத்துடன் பார்க்கலாமா?

படத்தில் குறிப்பிடத்தக்க அடல்ட் காட்சிகள் எதுவும் இல்லை. எனவே, குடும்பத்துடன் தாராளமாகத் திரையரங்கில் சென்று பார்க்கக்கூடிய திரைப்படம்.

இறுதியாக, ‘பத்தா’ – ரவுடியின் வாழ்க்கையில் மலரும் ஓர் அழகான உறவு; சிரிக்கவும் கலங்கவும் வைக்கும் சிறப்பான படம்!

Film Crazy Rating – 4 / 5

Leave a Comment