டோரத்தி – திரைப்பட விமர்சனம் (Dorothy Movie Tamil Review)
படக்குழு:
நடிகர்கள்: ரிஷிகாந்த், சனந்த், கீர்த்தி சுரேஷ், முத்துக்குமார், ஜீவா சுப்பிரமணியம்.
இசை: இளையராஜா
ஒளிப்பதிவு: திரு
எடிட்டிங்: கணேஷ் சிவா
தயாரிப்பு: Dhammam Films, Sikhya Entertainment
இயக்கம்: கார்த்திக் சுப்பராஜ்.
கதைச் சுருக்கம்:
படத்தின் முதல் காட்சியிலேயே ரிஷிகாந்த், சனந்தின் வீட்டிற்குத் தொலைபேசியில் அழைத்து, “நான் சனந்தைக் கொன்றுவிட்டேன்” என்று கூறுகிறார். இந்த அதிர்ச்சியான தொடக்கத்திற்குப் பிறகு, இருவரும் யார், அவர்களுக்குள் என்ன நடந்தது என்பதை ஃப்ளாஷ்பேக் வழியாகச் சொல்கிறது படம். ஒரே ஊரில், ஒரே பள்ளியில் ஒன்றாகப் படித்து வளர்ந்த நெருங்கிய நண்பர்களான இவர்கள் இருவருக்கும் இடையே அப்படி என்ன சம்பவம் நடந்தது? அவர்களுடைய நட்பில் விரிசல் ஏற்படக் காரணம் என்ன? இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில்தான் டோரத்தி படத்தின் கதை.
FC விமர்சனம்:
கார்த்திக் சுப்பராஜ் இயக்கத்தில் வெளியாகியிருக்கும் டோரத்தி, வித்தியாசமான கதைக்களத்தையும் வலுவான கதாபாத்திர வடிவமைப்பையும் கொண்ட ஒரு சிறப்பான திரைப்படம். ஏற்கெனவே டொராண்டோ சர்வதேசத் திரைப்பட விழாவில் திரையிடப்பட்ட இப்படம், திருநங்கைகள் மீதான பொதுமக்களின் பார்வையில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய ஒரு படமாகவும் அமைந்திருக்கிறது. கார்த்திக் சுப்பராஜின் தனித்துவமான கதை சொல்லும் பாணியும், காட்சிகளை வடிவமைத்த விதமும் படத்தின் மிகப்பெரிய பலம். குறிப்பாக, கதையின் தொடக்கத்திலேயே கொடுக்கப்படும் அதிர்ச்சியான சம்பவம் பார்வையாளர்களுக்குள் பல கேள்விகளை உருவாக்குகிறது. அந்தக் கேள்விகளுக்கான விடைகளைப் படிப்படியாக வெளிப்படுத்தும் திரைக்கதை நன்றாக அமைந்திருக்கிறது.
ரிஷிகாந்த் மற்றும் சனந்த் இருவரின் நடிப்பும் படத்தின் மிகப்பெரிய பலம். இருவருக்கும் சமமான முக்கியத்துவம் கொண்ட கதாபாத்திரங்கள் எழுதப்பட்டிருக்கின்றன. அந்தக் கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளையும் மனநிலையையும் இருவரும் சிறப்பாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். கீர்த்தி சுரேஷின் கதாபாத்திரம் படத்தில் சில காட்சிகளில்தான் வந்தாலும், படம் முடிந்த பிறகும் மனதில் நிற்கக்கூடிய வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. பெரிய அளவிலான நடிப்புத் திறன் வெளிப்பாடுகள் இல்லாமல், இயல்பாக நடித்துச் செல்லும் அந்தக் கதாபாத்திரம் சிறப்பான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. முத்துக்குமாரின் கதாபாத்திரமும் குறிப்பிடத்தக்கது. ஜீவா சுப்பிரமணியம் உள்ளிட்ட மற்ற நடிகர்களும் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்களை நேர்த்தியாகச் செய்திருக்கிறார்கள்.
தொழில்நுட்ப ரீதியாகப் படம் மிக உயர்ந்த தரத்தில் அமைந்திருக்கிறது. ஒளிப்பதிவாளர் திருவின் பணி குறிப்பாகப் பாராட்டப்பட வேண்டியது. ஒரு கதாபாத்திரம் தூக்கில் தொங்கும் காட்சியை ஒரே ஷாட்டில் வடிவமைத்திருக்கும் விதம் அட்டகாசம். அதேபோல், இரண்டாம் பாதியில் ரிஷிகாந்தும் சனந்தும் மலைப்பகுதியில் அமர்ந்து பேசும் காட்சி, சனந்துக்குப் பின்னால் ரிஷிகாந்த் துப்பாக்கியுடன் நிற்கும் காட்சி எனப் பல இடங்களில் கேமரா கோணங்களும் காட்சியமைப்பும் சிறப்பாக இருக்கின்றன.
இளையராஜாவின் இசை படத்திற்கு மிகப்பெரிய உயிர்ப்பைக் கொடுக்கிறது. குறிப்பாக, தூக்கில் தொங்கும் காட்சியில் வரும் ஹாண்டிங் பின்னணி இசை மனதில் நிற்கிறது. ‘நான் தேடும் செவ்வந்திப் பூவிது’ பாடலின் ஃப்ளூட் வெர்ஷனும் அழகாக அமைந்திருக்கிறது. அதேபோல், ‘To Anything’ இசைத்துணுக்கு இடம்பெறும் காட்சியின் பின்னணி இசையும் அந்தக் காட்சியை அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்துச் செல்கிறது. 80-களின் காலகட்டத்திற்கு ஏற்ற வகையில் ‘கல்யாண விருந்து’ பாடலையும் சிறப்பாகப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்கள்.
கணேஷ் சிவாவின் எடிட்டிங்கும் கவனிக்கத்தக்கது. முத்துக்குமார் இடம்பெறும் ஒரு காட்சியில் இரண்டு கதாபாத்திரங்கள் வந்து ஆசீர்வாதம் கேட்பதும், பின்னர் அவர்கள் எழுந்து செல்லும்போது ஜம்ப் கட் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கும் விதமும் ரசிக்க வைக்கிறது. இதனுடன் சவுண்ட் டிசைனிங் மற்றும் DI பணிகளும் படத்திற்கு வலுசேர்க்கின்றன. மேலும், சில காட்சிகளை பிளாக் அண்ட் ஒயிட்டிலும், சில காட்சிகளை வண்ணத்திலும் காட்டியிருக்கும் முயற்சி சிறப்பானது. கதாபாத்திரங்களின் உரையாடல்களிலும், சிறிய காட்சிகளிலும் ஆழமான அர்த்தங்களை வைத்திருக்கிறார் இயக்குநர்.
“ஆம்பளை என்னைக்குமே அழக்கூடாது” என்ற கருத்துக்கு எதிராக “பொம்பளை என்னைக்குமே அழக்கூடாது” என்று வரும் வசன அமைப்பு, கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை வெளிப்படுத்துகிறது. அதேபோல், பணத்தையும் வளையலையும் கொடுக்கும் காட்சி, அறையில் ஏற்கெனவே இருக்கும் புகைப்படத்துடன் இன்னொரு புகைப்படத்தைச் சேர்க்கும் காட்சி எனச் சிறிய தருணங்களிலும் கதாபாத்திரங்களின் உறவுகளையும் உணர்வுகளையும் அழகாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். இத்தனை சிறப்புகள் இருந்தாலும், படத்தின் முக்கியமான குறை இரண்டாம் பாதியின் நீளம்தான். முதல் பாதியில் கதாபாத்திரங்களையும் அவர்களுடைய பின்னணியையும் விரிவாக எடுத்துச் செல்லப் போதுமான இடம் இருக்கிறது. ஆனால், இரண்டாம் பாதியில் ஒரு கதாபாத்திரத்தை மற்றொரு கதாபாத்திரத்திடம் அழைத்துச் சென்று மோதலை உருவாக்குவது என்ற ஒரே மையத்தைச் சுற்றியே காட்சிகள் நகர்கின்றன.
அந்தப் பகுதியில் கதையை இன்னும் சுருக்கமாகவும் கிரிஸ்ப்பாகவும் சொல்லியிருக்கலாம். சில காட்சிகள் நீளமாக நகர்வதால், இரண்டாம் பாதியில் படம் சற்று தொய்வடைகிறது. அதேபோல், சனந்தின் நடிப்பு சில காட்சிகளில் சற்று மிகையாகத் தெரிவதும் ஒரு சிறிய குறையாக இருக்கிறது. மொத்தத்தில், தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும் உணர்வுப்பூர்வமாகவும் சிறப்பான ஒரு திரைப்படமாக டோரத்தி அமைந்திருக்கிறது. ஆனால், இப்படம் பேசும் சில துணிச்சலான விஷயங்களை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பக்குவம் பார்வையாளர்களுக்கு இருந்தால்தான் இந்தப் படம் அவர்களுக்குப் பெரிய அளவில் வேலை செய்யும். ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு விதமாக அனுபவத்தைத் தரக்கூடிய ஒரு போல்டான முயற்சி இது.
பலம்:
- ரிஷிகாந்த் மற்றும் சனந்தின் சிறப்பான நடிப்பு.
- கீர்த்தி சுரேஷின் மனதில் நிற்கும் கதாபாத்திர வடிவமைப்பு.
- வலுவான கதாபாத்திர எழுத்து.
- கார்த்திக் சுப்பராஜின் தனித்துவமான மேக்கிங்.
- திருவின் அட்டகாசமான ஒளிப்பதிவு.
- இளையராஜாவின் பின்னணி இசை மற்றும் பாடல்கள்.
- பிளாக் அண்ட் ஒயிட், கலர் காட்சிகளின் சிறப்பான பயன்பாடு.
- கணேஷ் சிவாவின் எடிட்டிங்.
- சவுண்ட் டிசைனிங் மற்றும் DI பணிகள்.
- சிறிய காட்சிகளிலும் அர்த்தமுள்ள விஷயங்களைப் பதிவு செய்திருப்பது.
பலவீனம்:
- இரண்டாம் பாதியில் நீளமாக நகரும் காட்சிகள்.
- சில இடங்களில் திரைக்கதை தொய்வடைவது.
- சனந்தின் நடிப்பு சில காட்சிகளில் சற்று மிகையாகத் தெரிவது.
குடும்பத்துடன் பார்க்கலாமா?
படத்தில் ஒரு கனமான லிப்-லாக் காட்சி இடம்பெற்றுள்ளது. பெரிய அளவிலான பாலியல் காட்சிகள் இல்லை என்றாலும், சில உணர்வுப்பூர்வமான மற்றும் சென்சிட்டிவான விஷயங்கள் பேசப்படுகின்றன. இப்படத்திற்கு A சான்றிதழ் வழங்கப்பட்டுள்ளது. எனவே, அதற்கேற்ப பார்வையாளர்கள் முடிவு செய்யலாம்.
இறுதியாக, ‘டோரத்தி’ – நட்பின் ஆழத்தையும் மனித உணர்வுகளையும் துணிச்சலாகப் பேசும் ஒரு தரமான திரைப்படம்!
Film Crazy Rating – 3.5 / 5